Z bilansu energii

gdzie  jest momentem bezwładności pręta względem punktu podparcia, wyznaczamy prędkość kątową pręta  w zależności od kąta odchylenia od pionu :

Różniczkując po czasie, znajdujemy przyspieszenie kątowe :

Podzielmy pręt na niewielkie elementy o długości  i masie  odległe od punktu podparcia o  i dla każdego z nich wyznaczmy „siłę wyginającą”  tzn. prostopadłą do pręta składową siły wywieranej przez dany element na sąsiednie. Jeśli dodatni zwrot tej siły jest w stronę spadku pręta, to jest ona równa różnicy prostopadłej składowej siły ciężkości  i iloczynu  przez prostopadłą składową przyspieszenia:

Siły te zostały przedstawione na rysunku 2, wraz z prostopadłą do pręta składową siły reakcji podłoża  Moment  siły zginającej pręt w punkcie  jest równy sumie momentów sił  dla wszystkich  większych od :

W wyniku całkowania otrzymujemy

Maksymalna wartość  występuje tuż przed upadkiem i w punkcie  Wynosi ona

a jeśli pręt ma się nie złamać, to jego wytrzymałość na zginanie nie może być mniejsza.